سیستم تعلیق که بین چرخ ها و بدنه خودرو قرار دارد، وظیفه پشتیبانی از بدنه خودرو و جذب ارتعاشات را بر عهده دارد و راحتی رانندگی بهینه را فراهم می کند. پس از تعویض لنت ترمز، بررسی کنید که آیا پدال ترمز به حالت عادی خود باز می گردد یا خیر. در طول رانندگی روزانه، از لغزش کفپوش زیر پدال ترمز جلوگیری کنید تا از ترمز ناکافی جلوگیری شود. به طور معمول، کمک فنرها در حین کار گرما تولید می کنند. اگر این کار را نکنند، نشان دهنده نشتی است. در طول استفاده روزانه، کشش وسیله نقلیه در هنگام ترمزگیری، اثربخشی ترمز و ترمز دستی (ترمز دستی) را بررسی کنید. هنگام انجام تعمیر و نگهداری خودرو، ابتدا باید سیستم ترمز را از نظر روغن ترمز بررسی کرد، مانند ترک خوردگی خطوط ترمز یا نشتی. پدال ترمز نیز جزئی است که نیاز به توجه دارد.
اگر سیستم تعلیق با هر حرکت به سمت بالا-و-در حین رانندگی صدای "کلنگ" ایجاد می کند و صدا در جاده های ناهموار تشدید می شود، نشان دهنده نقص سیستم تعلیق است که احتمالاً به دلیل آسیب دیدگی کمک فنرها یا شکسته شدن بوش های کمک فنر است. مایعات ترمز نباید مخلوط شوند. اکثر خودروهای موجود در بازار به دو سیستم ترمز مجهز هستند: ترمز دستی-کنترل شده و ترمز دستی کنترل شده-. در صورتی که بوش های لاستیکی آسیب زیادی دیده باشند باید به همراه کمک فنرها تعمیر و تعویض شوند.
کمک فنرهای سیستم تعلیق باید در حین کار تولید گرما کنند. سیستم تعلیق نه تنها بر راحتی سواری (یکنواختی) خودرو تأثیر می گذارد، بلکه سایر جنبه های عملکردی مانند هندلینگ، پایداری و کشش را نیز تحت تأثیر قرار می دهد. این به این دلیل است که سیستم تعلیق شامل اجزایی مانند کمک فنرها، فنرها، میلگردهای ضد غلتشی و اتصالات است. چرخش بیش از حد بدنه در هنگام پیچیدن، به ویژه پیچیدن تیز، نشان دهنده آسیب به کمک فنرها، میله های تثبیت کننده یا اجزای مکانیزم هدایت کننده است. هنگام تعویض روغن ترمز، روغن ترمز قدیمی باید کاملاً تخلیه شود. اختلاط با سایر مایعات اکیداً ممنوع است و هوا نباید وارد روغن ترمز شود. به طور کلی، سایش لنت ترمز تا حد زیادی تحت تأثیر عادات استفاده قرار می گیرد. خودروهای گیربکس اتوماتیک سریعتر از خودروهای دنده دستی لنت ترمز فرسوده می شوند. پس از تقریباً 20000 کیلومتر، لنت های ترمز باید در طول هر سرویس تعمیر و نگهداری بررسی شوند. این به محافظت بهتر از سیستم تعلیق کمک می کند.
